Paweł Wiewiórkowski
Wczoraj (17.02) wieczorem dyżurny Komendy Powiatowej Policji w Płońsku otrzymał zgłoszenie od zaniepokojonej matki 10-letniego chłopca. Dziecko po zakończeniu zajęć szkolnych nie wróciło do domu i nie nawiązało kontaktu ani nie poinformowało, gdzie się znajduje.
Matka początkowo sama próbowała go odnaleźć. Gdy nie przyniosło to efektu, powiadomiła policję. Funkcjonariusze natychmiast rozpoczęli poszukiwania. Skontaktowali się z osobami, które jako ostatnie w szkole mogły widzieć chłopca, sprawdzali miejsca, w których 10-latek mógł przebywać, analizowali monitoring miejski oraz wszystkie napływające informacje. Dla policjantów pionu prewencji i kryminalnego ogłoszono alarm. Poszukiwania trwały do późnej nocy.
- Około godziny 1.30, gdy funkcjonariusze wykonywali czynności z udziałem matki, zadzwonił jej syn. Poinformował, że jest cały i zdrowy oraz, że przebywa u kolegi. Chłopcy tak bardzo zajęli się graniem w gry komputerowe, że nie pomyśleli o poinformowaniu jej, a rodzicom kolegi powiedzieli, że zgodziła się na nocowanie – informuje nadkom. Kinga Drężek-Zmysłowska z KPP w Płońsku.
Ta historia zakończyła się szczęśliwie, ale uruchomiła pełną procedurę poszukiwań osoby zaginionej, w którą zaangażowano liczne siły i środki. Wystarczyła jedna decyzja dziecka i brak informacji, by pojawił się strach, bezsenna noc i realne zagrożenie.
Jak wyglądają poszukiwania zaginionego dziecka?
Zgłoszenie zaginięcia dziecka nie wymaga odczekania. Policja reaguje natychmiast. Po przyjęciu zawiadomienia uruchamiane są czynności poszukiwawcze, a sprawa kwalifikowana jest do odpowiedniego poziomu w zależności od zagrożenia.
W pierwszych godzinach:
zbierane są informacje od rodziny, szkoły i znajomych,
sprawdzane są miejsca, w których dziecko mogło przebywać,
analizowany jest monitoring,
w razie potrzeby do działań włączane są dodatkowe patrole, psy służbowe, strażacy i inne służby.
Im szybciej rodzic zgłosi zaginięcie, tym większa szansa na szybkie odnalezienie dziecka.
Dwa poziomy poszukiwań
poziom I – natychmiastowe działania z użyciem adekwatnych sił i środków w przypadku realnego, bezpośredniego zagrożenia życia, zdrowia lub wolności osoby zaginionej, a w szczególności:
dziecka w wieku do 10 lat,
osoby niezdolnej do samodzielnej egzystencji,
osoby wymagającej stałego przyjmowania leków,
osoby zaginionej w związku z realnym podejrzeniem popełnienia na jej szkodę przestępstwa przeciwko życiu lub wolności,
osoby, której zachowanie bezpośrednio przed zaginięciem wskazywało na realny zamiar popełnienia przez nią samobójstwa,
osoby zaginionej w warunkach atmosferycznych lub innych okolicznościach realnie zagrażających jej życiu.
poziom II – w przypadku, gdy zaginięcie osoby nie wiąże się z bezpośrednim zagrożeniem dla jej życia, zdrowia lub wolności.
Precyzyjna kwalifikacja zaginięć dzieci ze względu na wiek
dzieci do 10. roku życia są automatycznie kwalifikowane do poszukiwań I poziomu,
młodzież w wieku 11–17 lat – kwalifikacja do poziomu I lub II w zależności od okoliczności (np. zagrożenie zdrowia, uzależnienia, potencjalne samobójstwo, warunki atmosferyczne).
Kiedy uruchamiany jest Child Alert?
Child Alert to system natychmiastowego rozpowszechniania wizerunku zaginionego dziecka za pośrednictwem dostępnych mediów. To program, którego głównym celem jest szybsze i skuteczniejsze poszukiwanie młodych ludzi (dzieci i nastolatków), dzięki z góry ustalonej procedurze postępowania. Koncepcja platformy opiera się na skoordynowanym działaniu różnych instytucji, przede wszystkim Policji i mediów, które z racji błyskawicznej współpracy są w stanie niemal niezwłocznie rozpowszechnić wizerunek zaginionego dziecka masowemu gronu odbiorców.
Uruchomienie systemu Child Alert następuje w przypadku jednoczesnego spełnienia dwóch przesłanek: istnieje uzasadnione podejrzenie, że osoba małoletnia jest ofiarą przestępstwa związanego z pozbawieniem wolności i jej życie oraz zdrowie są bezpośrednio zagrożone. W innych sytuacjach, w których występuje jedynie bezpośrednie zagrożenie życia i zdrowia, wykonywane są inne czynności określone w związku z przyjętym poziomem poszukiwań osoby zaginionej.
Co możesz zrobić jako rodzic lub opiekun?
Nic nie zastąpi codziennej rozmowy i uważnego kontaktu z dzieckiem. To nie jest kontrola, to odpowiedzialność.
Rozmawiaj z dzieckiem i ustal jasne zasady: gdzie jest, z kim przebywa i o której wróci.
Ucz informowania o każdej zmianie planów, nawet jeśli wydaje się drobna.
Kontaktuj się z innymi rodzicami, gdy Twoje dziecko idzie do kogoś lub zaprasza kolegę do domu.
Nie strasz dziecka policją. W sytuacji zagrożenia powinno wiedzieć, że funkcjonariusz to osoba, do której można zwrócić się po pomoc.
Naucz podstawowych danych: imienia i nazwiska, adresu, numeru telefonu do rodzica.
Ucz ostrożności wobec nieznajomych, w realnym świecie i w Internecie.
Wyjaśnij, że w razie zagubienia należy pozostać w jednym miejscu i poprosić dorosłego o pomoc - najlepiej policjanta, ochroniarza itp.
Rodzicielstwo to przywilej, ale też ogromna odpowiedzialność. Zainteresowanie, rozmowa i obecność mogą uchronić dziecko przed sytuacjami, które niosą realne zagrożenie. Zatrzymaj się dziś na chwilę i zapytaj: czy naprawdę wiem, gdzie jest teraz moje dziecko i z kim przebywa?
